และแล้วมันก็ผ่านไป สำหรับการสอบมิดเทอมครั้งแรกของการเรียนในชั้นปีที่ 2  รู้สึกกดดันและเครียดกับมันมากพอสมควร เพราะเป็นครั้งแรกที่มีแต่วิชาคณะล้วนๆ ซึ่งวิชาคณะมันต้องได้อย่างต่ำ C ก็เลยรู้สึกกดดัน ใจจริงอยากได้ ต่ำสุด B แต่ก็ไม่รุว่าจะเป็นไปได้ไหม เพราะหลังจากที่ทำข้อสอบผ่านไปแล้ว รู้ตัวได้เลยว่าเรายังเตรียมตัวไม่ดีพอ อ่านไม่มากพอ ไม่มีความพร้อมที่จะสอบเลยทั้งกาย และสมอง ไม่มีความรู้ อ่านไปก็จำไม่ได้ คงเป็นเพราะไม่ค่อยได้นอนด้วยมั้ง เลยเพลียๆ คิดไรไม่ค่อยออกเลย แถมก่อนสอบยังปวดหัว เต้นตุ๊บๆๆๆๆ ในหัว แบบว่าทรมานมาก ถึงกับอ่านหนังสือไม่ได้ไปเลยทีเดียว มันเป็นความรู้สึกที่กระวนกระวาย สับสน ปวดสมองโคตรๆ รู้สึกแย่มากๆ กับทุกวิชาที่สอบ ไม่ได้ทำด้วยความมั่นใจเลย ทำด้วยความรู้สึกเหม่อ ง่วง ซึม ปวดหัว ดมยาดม อ่านโจทย์แล้วกา ไม่ได้ไตร่ตรองอะไรเลย เฮ้อ ทุกข์หนักมากโข วิชาที่คิดว่าทำได้ดีที่สุดน่าจะเป็น Histo เพราะคิดว่าอ่านมากที่สุดแล้ว ทั้งแล็บ ทั้งเลคเชอร์ ก็พอทำได้น่าพอใจในระดับหนึ่ง อีก 3 วิชาที่เหลือ บอกได้เลยว่า เน่า เน่าและก็เน่า Gross ทำไม่ได้เท่าที่ควร ทั้งที่ข้อสอบง่ายแต่ก็ผิดพลาดเอง Physio ออกความจำจริงๆเลย เราอ่านเน้นความเข้าใจไป ออกความจำแบบนี้ ตายลูกเดียว Biochem ข้อสอบยาก หลอกลวงเยอะ บอกไม่ออก ไม่ต้องจำ ก็ดันออก -*- เฮ้อจริงๆเลย แบบว่า อ่านมาไม่ดี อ่านไม่ตรง ทำไปก็มีแต่ ผิด ผิด และก็ผิด ยังไงก็อยากเกาะมีนไปอยุ่นะ ไม่อยากตกมีนเลย แต่จะทำไงได้ อ่านมาไม่ดีเอง นี่ขนาดไปบนเอาไว้ คงไม่ได้ไปแก้บนแล้วหล่ะ ถ้าคะแนนออกมาก็คงต้องทำใจ และก็ยิ้มปลอบใจตัวเอง ยิ้มให้กับเพื่อนๆ ที่ได้คะแนนกันเยอะๆ เก็บความผิดหวังมานั่งสมเพช  ตัวเองที่ห้องคนเดียว เหอเหอ ก็มันน่าเศร้าจริงๆนิ อึดอัดใจด้วย ไม่รู้จะไประบายกับใคร ไม่รู้จะมีใครเข้าใจเราหรือเปล่า ไม่รู้จะมีใครที่พูดปลอบใจให้คลายทุกข์ได้ ก็คงไม่มี ก็คงต้องพูดปลอบใจตัวเองตามเคย เฮ้อ คิดไปก็ป่วยการ ก็คงต้องยิ้มรับมันเหมือนอย่างเคยนะแหละ  เปล่าประโยชน์ที่จะโทษนั่นโทษนี่ หรือแม้แต่โทษคนอื่น ก็โทษตัวเองนี่แหละ ว่าเราทำตัวเราได้ดีพอหรือยัง เราเตรียมตัวมาดีหรือเปล่า นั่นต่างหากที่เราควรแก้ไข เฮ้อ ขออย่าให้มีเรื่องทุกข์มากกว่านี้มาซ้ำเติมเลย กลัวมันจะรับไม่ไหวแล้ว พยายามผ่อนคลายตัวเองให้เต็มที่ รีเฟรชตัวเองให้เร็วที่สุด เราต้องกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิมให้ได้ อะไรๆมันอาจไม่เลวร้ายไปขนาดนั้นหรอก(ปลอบใจตัวเองอีกแล้ว เฮ้อ เซง)