Piyapong's profileVirus_TPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
25 September ชอบเพลงนี้อ่ะ เหอเหอ ฟังแล้ว รู้สึกเศร้าจังArtist: Crystal Kay
Song: Motherland kimi ga tabidatsu hi wa itsumoto onaji jaane to te wo futta
marude ashita mo mata kono machi de au mitai ni on that day you left, I just waved good bye as usuaul as if we were to meet again in this city ในวันที่เรากล่าวลานั้น มันเป็นการลาจากที่ดูเรียบง่ายและธรรมดา เหมือนที่เคยเกิดขึ้นทุกวันเพียงแค่โบกมือและกล่าวคำอำลา คล้ายกับว่าเราจะได้พบกันอีกที่นี่อีกครั้ง ai wo shinjiru no wa jibun ni mo makenai koto
yume ga kanau hi made egao no mama hoshi wo mite inori sasage koko ni iru kara to believe in love is to not lose to myself until my wish comes true, I'll remain with a smile and look at the stars, praying, and will be here ตราบที่เรายังคงเชื่อมั่นในความรัก มันก็จะไม่หายไปจากใจของเรา ฉันเชื่อว่ามันเป็นความจริง รอยยิ้มที่ยังคงเหลืออยู่ ฉันยังเฝ้ามองไปที่ดวงดาวและเฝ้าอธิษฐาน เราจะพบกันที่ปลายฟ้านั่น watashi wa kimi ni totte no sora de itai
kanashimi made mo tsutsumi konde itsudemo miageru toki wa hitori janai to tooku de omoeru you ni I want to be the sky for you even enveloping all of your pains whenever I look up, I want to feel that I'm not alone even if I'm far away ฉันอยากจะเป็นท้องฟ้าเพื่อดูแลเธอ จะรับความเจ็บปวดของเธอเอาไว้ เมื่อไหรก็ตามที่ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้านั่น ฉันจะรับรู้ได้เสมอ ว่าที่นั่นฉันไม่เคยเหงาและเดียวดาย แม้จะอยู่ห่างไกลก็ตาม kaeru basho de aru you ni
let there be a place I can return to นั่นคงจะเป็นที่ที่ฉันจะได้กลับไป
kimi ga inai machi de aikawarazu ni genki de sugoshiteru
sorega ima watashi ni dekirukoto sou omoukara I'm still living happily in this city without you because I feel that that's the one thing I can do now แม้เราจะไม่ได้พบกัน ฉันจะยังคงมีความสุข เพราะเธอยังคงอยู่กับฉันเสมอ มันเป็นสิ่งที่ฉันสามารถทำได้ในตอนนี้ donna dekigoto ni mo kakureteru imi ga aru to
yume ga kiekaketemo jibun rashiku ite hoshii donna toki mo kokoko ni iru kara there's a hidden meaning to all things that happen I hope you'll remain yourself even if your dream begins to vanish because I'll always be here มันปิดปังความหมายของทุกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ฉันจะทำให้ความรักนี้ยังคงอยู่ในใจเสมอ ฉันขอให้เธอยังคงเข็มแข็งเหมือนเดิม ถ้าความฝันของเธอกำลังจางหายไป ฉันจะอยู่กับเธอที่นั่นเสมอ namida nakusu hodo tsuyoku nakute mo ii
tsukareta kokoro yasumasetara suteki na ashita wo negai nemuri ni tsuite chiisana kodomo no you ni it's okay even if you're not strong enough to erase all tears after you rest your tired heart wish for a better tomorrow and fall asleep like the young children วันใดที่เธอต้องเศร้าและมีน้ำตา ฉันขอให้เธอจงเข้มแข็งขึ้น ปราศจากความทุกข์ ขอให้เธอจงหลับอย่างผ่อนคลายและตื่นมาพบกับวันพรุ่งนี้ที่มีความสุข shiroi kumo wa nagare kaze ni natte kimi no moto e this vast world is connected the white clouds will flow and turn into wind to reach you แล้วโลกอันกว้างใหญ่จะเชื่อมโยงเราเข้าด้วยกัน เมฆสีขาวลอยมาตามลมมาถึงเธอ watashi no koe wa todokimasuka
afureru kimochi ienakatta will my voice reach you? I couldn't say those overflowing feelings for you เธอจะได้ยินเสียงของฉันผ่านสายลมบ้างไหมนะ ฉันไม่สามารถรับรู้ได้เลย ฉันขอเพียงให้เธอได้รับรู้เสียงของความรักที่ฉันส่งถึงเธอ watashi wa kimi ni totte no sora de itai
kanashimi made mo tsutsumi konde itsudemo miageru toki wa hitori janai to tooku de omoeru you ni I want to be the sky for you even enveloping all of your pains whenever I look up, I want to feel that I'm not alone even if I'm far away ฉันอยากจะเป็นท้องฟ้าเพื่อดูแลเธอ จะรับความเจ็บปวดของเธอเอาไว้ เมื่อไหรก็ตามที่ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้านั่น ฉันจะรับรู้ได้เสมอ ว่าที่นั่นฉันไม่เคยเหงาและเดียวดาย แม้จะอยู่ห่างไกลก็ตาม kaeru basho de aru you ni
let there be a place I can return to นั่นคงจะเป็นที่ที่ฉันจะได้กลับไป kaeru basho de aru you ni let there be a place I can return to นั่นคงจะเป็นที่ที่ฉันจะได้กลับไป 10 September พรุ่งนี้ก็วันเกิดเราแล้วเหรอนี่เร็วจังแปบๆ ก็จะผ่านไปอีก 1 ปีแล้ว แก่ขึ้นอีกปีแล้ว เหอเหอ รู้สึกใจหาย รู้สึกกดดันจัง เราจะเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วนะเนี่ย เหมือนว่าเราต้องรับผิดชอบอะไรมากขึ้น คิดทบทวนเรื่องที่ผ่านๆมา มันก็มีทั้งสุข เศร้า ปะปนกันไปนะ ชีวิตเราจะเปลี่ยนไปยังไงกันนะ เรื่องครอบครัว เพื่อน การเรียน สุขภาพ เงินทอง ความรักจะเป็นยังไงบ้าง เอิ๊กๆ เฮ้อ ยิ่งนานวันยิ่งรู้สึกว่าสุขภาพของตัวเองจะย่ำแย่ลงทุกวันเลยอ่ะ แต่เราจะต้องก้าวเดินต่อไปอยู่ดี ไม่มีถอยกลับหลังอย่างแน่นอน
ขอบคุณครอบครัวที่ทำให้ผมมีชีวิต จนมาถึงทุกวันนี้
ขอบคุณคุณครู ที่สั่งสอน ให้ความรู้จนผมมาถึงจุดนี้
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่คอยประคับประคองเรา จนผ่านมาด้วยกันถึงวันนี้
29 August เครียดโว้ยเครียดโว้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คะแนนตกมีนก็ไม่ได้เครียดเท่านี้เลย
มันเป็นช่วงที่มีงานโหมกระหน่ำ
การที่จะทำงานอะไรแต่ละอย่าง
กว่าที่มันจะออกมาเป็นงานได้
มันต้องใช้ความร่วมมือร่วมใจกัน
แต่ทำไมเวลาประชุม แจ้งงานอะไรแต่ละครั้ง
บางคนก็ยังเดินออกไปจากห้อง
บางคนก็ลังเลใจว่าจะไปดีไหม
มองซ้ายมองขวา แล้วก็เดินออกไปจากห้องอยู่ดี
ประชุมอะไรไม่ได้เรื่องได้ประโยชน์เลย
กลายเป็นความน่าเบื่อ น่ารำคาญ
ใช่ว่าเราอยากจะประชุมอะไรหรอก
แต่มันต้องขอความร่วมมือจริงๆ
ไม่อยากจะจับฉลากบังคับเลย
แต่ถ้าเจอแบบนี้มันก็รู้สึกท้อเหมือนกัน
เหนื่อยใจ 09 August ยิ้มเข้าไว้เถิด กับผลที่จะตามมาและแล้วมันก็ผ่านไป สำหรับการสอบมิดเทอมครั้งแรกของการเรียนในชั้นปีที่ 2 รู้สึกกดดันและเครียดกับมันมากพอสมควร เพราะเป็นครั้งแรกที่มีแต่วิชาคณะล้วนๆ ซึ่งวิชาคณะมันต้องได้อย่างต่ำ C ก็เลยรู้สึกกดดัน ใจจริงอยากได้ ต่ำสุด B แต่ก็ไม่รุว่าจะเป็นไปได้ไหม เพราะหลังจากที่ทำข้อสอบผ่านไปแล้ว รู้ตัวได้เลยว่าเรายังเตรียมตัวไม่ดีพอ อ่านไม่มากพอ ไม่มีความพร้อมที่จะสอบเลยทั้งกาย และสมอง ไม่มีความรู้ อ่านไปก็จำไม่ได้ คงเป็นเพราะไม่ค่อยได้นอนด้วยมั้ง เลยเพลียๆ คิดไรไม่ค่อยออกเลย แถมก่อนสอบยังปวดหัว เต้นตุ๊บๆๆๆๆ ในหัว แบบว่าทรมานมาก ถึงกับอ่านหนังสือไม่ได้ไปเลยทีเดียว มันเป็นความรู้สึกที่กระวนกระวาย สับสน ปวดสมองโคตรๆ รู้สึกแย่มากๆ กับทุกวิชาที่สอบ ไม่ได้ทำด้วยความมั่นใจเลย ทำด้วยความรู้สึกเหม่อ ง่วง ซึม ปวดหัว ดมยาดม อ่านโจทย์แล้วกา ไม่ได้ไตร่ตรองอะไรเลย เฮ้อ ทุกข์หนักมากโข วิชาที่คิดว่าทำได้ดีที่สุดน่าจะเป็น Histo เพราะคิดว่าอ่านมากที่สุดแล้ว ทั้งแล็บ ทั้งเลคเชอร์ ก็พอทำได้น่าพอใจในระดับหนึ่ง อีก 3 วิชาที่เหลือ บอกได้เลยว่า เน่า เน่าและก็เน่า Gross ทำไม่ได้เท่าที่ควร ทั้งที่ข้อสอบง่ายแต่ก็ผิดพลาดเอง Physio ออกความจำจริงๆเลย เราอ่านเน้นความเข้าใจไป ออกความจำแบบนี้ ตายลูกเดียว Biochem ข้อสอบยาก หลอกลวงเยอะ บอกไม่ออก ไม่ต้องจำ ก็ดันออก -*- เฮ้อจริงๆเลย แบบว่า อ่านมาไม่ดี อ่านไม่ตรง ทำไปก็มีแต่ ผิด ผิด และก็ผิด ยังไงก็อยากเกาะมีนไปอยุ่นะ ไม่อยากตกมีนเลย แต่จะทำไงได้ อ่านมาไม่ดีเอง นี่ขนาดไปบนเอาไว้ คงไม่ได้ไปแก้บนแล้วหล่ะ ถ้าคะแนนออกมาก็คงต้องทำใจ และก็ยิ้มปลอบใจตัวเอง ยิ้มให้กับเพื่อนๆ ที่ได้คะแนนกันเยอะๆ เก็บความผิดหวังมานั่งสมเพช ตัวเองที่ห้องคนเดียว เหอเหอ ก็มันน่าเศร้าจริงๆนิ อึดอัดใจด้วย ไม่รู้จะไประบายกับใคร ไม่รู้จะมีใครเข้าใจเราหรือเปล่า ไม่รู้จะมีใครที่พูดปลอบใจให้คลายทุกข์ได้ ก็คงไม่มี ก็คงต้องพูดปลอบใจตัวเองตามเคย เฮ้อ คิดไปก็ป่วยการ ก็คงต้องยิ้มรับมันเหมือนอย่างเคยนะแหละ เปล่าประโยชน์ที่จะโทษนั่นโทษนี่ หรือแม้แต่โทษคนอื่น ก็โทษตัวเองนี่แหละ ว่าเราทำตัวเราได้ดีพอหรือยัง เราเตรียมตัวมาดีหรือเปล่า นั่นต่างหากที่เราควรแก้ไข เฮ้อ ขออย่าให้มีเรื่องทุกข์มากกว่านี้มาซ้ำเติมเลย กลัวมันจะรับไม่ไหวแล้ว พยายามผ่อนคลายตัวเองให้เต็มที่ รีเฟรชตัวเองให้เร็วที่สุด เราต้องกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิมให้ได้ อะไรๆมันอาจไม่เลวร้ายไปขนาดนั้นหรอก(ปลอบใจตัวเองอีกแล้ว เฮ้อ เซง)18 July เตรียมพร้อมสอบ (หรือยัง)อัพเดทตารางสอบ จากฝ่ายวิชาการ เฮ้อ อ่านไปแล้วก็ใจหาย แบบว่า อ่านยังไม่จบสักวิชาเลยอ่ะ อ่านแล้วก็ไม่เข้าใจ อ่านแล้วก็จำไม่ได้ เฮ้อ จะทำไงดีเนี้ย
ปวดหัวโว้ย
2 ส.ค. 2550 เวลา 08:30-11:30 MICROSCOPIC ANATOMY (บรรยาย)
เวลา 13:00-16:00 MICROSCOPIC ANATOMY (ปฏิบัติ)
โอ้ สอบ ฮิสโตมาวันแรกเลยครับ ฮือฮือ ชีสเยอะเป็นที่สุด อ่านไม่รู้เรื่องโดยเฉพาะเรื่อง The Cell กล้องก็ไม่ค่อยได้ไปส่องกับเขา เฮ้อ เซง 3 ส.ค. 2550 เวลา 08:30-11:30 GROSS ANATOMY I (บรรยาย) กรอส เป็นวิชาที่เนื้อหา จำและท่องเยอะมากกกกกก โอย ไม่ไหวแล้ว 6 ส.ค. 2550 เวลา 08:30-11:30 PSYSIOLOGY I เป็นวิชาที่ยากกกกกกกที่สุดเลยอ่ะ ตอนนี้ อ่านแล้วงงมาก จำไม่เยอะหรอกนะ แต่เน้นที่ความเข้าใจ เหอเหอ
7 ส.ค. 2550 เวลา 08:30-11:30 BIOCHEMISTRY II
ไบโอเค็มเป็นวิชาที่อ่านได้น้อยที่สุดในขณะนี้ เฮ้อ ถึงจะดูง่ายที่สุดก็เถอะนะ แต่มันก็แอบยากอยู่นะ เหอเหอ
เหมือนจะง่ายเนาะ สอบ แค่ 4 วิชา แต่ว่า เนื้อหามันยากมากๆ เลย เหอเหอ ยังไงก็ต้องสู้ต่อไป เพื่อนๆทุกคนด้วยนะ ตั้งใจๆๆๆๆๆๆ ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
26 June ชีวิต ปี 2 ช่างลำบากจริงๆไม่ได้มาอัพ ซะนานเลย แบบว่า ไม่รุจะเล่ายังไงดี มันวุ่นวายไปหมดเลยชีวิตช่วงนี้ เหอเหอ
เรื่อง การเรียน
อันนี้ สำคัญเลย ต้องมาก่อน(แต่อยุหลังเรื่องเกมส์ อิอิ) แบบว่าต้องอ่านหนังสือทุกวันอย่างหนัก แบบที่ไม่เคยทำมาก่อน เหอเหอ ยังไม่ชิน อ่ะ ยอมรับเลยว่าเครียดมาก วิชาที่ชอบมันก็น่าอ่าน เช่น Gross Anatomy, Micro Anatomy เหอเหอ ชอบตอนได้ผ่าร่างครูใหญ่ แบบว่าเห็นหมดเลย ร่างกายมนุษย์ แต่จำเยอะมากๆ อ่ะ อ่านไปเมื่อวาน วันต่อมา ลืมซะงั้น อืมม แต่วิชาที่ไม่ค่อยรุเรื่องก็มี อ่ะ เช่น Physiology, Biochem(DNA) เหอเหอ แบบว่า หลับในคาบตลอดอ่ะ เฮ้อ ชีวิต แกะเทป ก็ไม่รุเรื่อง โอ๊ยยยยย เครียดๆๆๆๆๆๆๆๆๆยิ่งเรียนทุกวัน แปดโมงเช้า ถึงสี่โมงเย็น ตายไปเลย ยิ่งบางวัน มี สอง LAB ต่อกัน ตายคาห้อง LAB ไปเลยงานนี้
เรื่อง กิจกรรม
เฮ้อ เพิ่งผ่านกิจกรรมเชียร์มาหมาดๆ แทบหมดพลังไปเลย มันยาวนานมากเลย ตั้งแต่ ซัมเมอร์ รวมๆเวลา ก็ สามเดือน อ่ะ ทั้งซ้อมร้องเพลง เตรียมงานค่าย เตรียมงานแจกสาย เฮ้อ เหนื่อยจริงๆ แต่ก็ซึ้งและประทับใจมากๆเลย รู้สึกดีจริงที่ได้รู้จักน้องๆ และในระหว่างเชียร์ก็มีงานครูใหญ่ ก็ต้องไปช่วยพี่ปีสามทำงาน เราไปทำฝ่ายฌาปนกิจมา ไปวัดแถวเก้าหลังอ่ะ เผาร่างตั้งแต่ สองทุ่ม เสร็จสี่ทุ่มครึ่ง เร็วมากๆ เลย บางกลุ่มเสร็จตีห้าก็มี แต่รู้สึกประทับใจมากๆ เพื่อนๆมักจะถามอยู่เสมอเลยว่า โต้งเหนื่อยรึเปล่า มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ รู้สึกดีจริงๆ ที่มีเพื่อนช่วยงาน และร่วมทำกิจกรรม ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนนะ
เรื่อง เพื่อน
ไม่ค่อยมีไร ฮาเฮ เหอเหอ ไม่ค่อยไซโคกันเองหรอก แบบว่า ต่างคนต่างเก็บพลัง เหอเหอ ว่างๆมาติวให้หน่อยจิ นะนะเพื่อน ขอพูดหน่อย
-เส ไม่สบาย พักผ่อนหน่อยเด้อ อย่าฟิตหลาย เด๋วความรู้ออกพุง อิอิ แล้วก็อย่าคิดมากหล่ะ
-มื้ว เลิกเครียดละยัง เรื่องนั้นหน่ะ ช่างมันเถอะนะแก ความจริงมันก็คือความจริง
-เจนวิทย์ ดีใจด้วยนะที่สำเร็จซะที แต่เรื่องความรัก เมื่อไหร่จะสำเร็จ หุหุ
-ต้อง แกพูดมากขึ้นนะ จิกเก่งขึ้นด้วย ไปทำไรมาห่ะ
-วุฒิ ขุมพลังงานในการติว physio มาติวให้หน่อยดิ นะนะ ช่วงนี้แกยังหมกมุ่น อยุหรือเปล่า อิอิ
-ต่าย ช่วงนี้คงกะลัง รวมวงร็อค(ชื่อวงไรว่ะ) เหอเหอ จะรอพบความมันส์นะเพื่อน
-เตี้ยง คอนเซป ทุกวันของเตี้ยง คือวันครอบครัว โอ้วววววว นะ อิจฉาเด้
-ซันนี่ ขอบใจนะคร้าบ ที่ชวนไปเลี้ยง เสมอ แต่ไม่ค่อยมีตังอ่ะแก แถมไม่มีรถ แบบว่า...... ขอติดรถไปด้วยดิ เอิ๊กๆๆๆๆ
-กิ๊บ อยากดูเรื่องอะไร บอกกิ๊บได้ โอ้ๆๆๆๆ ดีๆๆๆๆ เหอเหอ
-เชน ยังไม่เห็นผมทรงเกาหลี ของแกเลย หว่ะ เหอเหอ
และก็คืดถึงเพื่อนอีกหลายๆคนนะ อยากเจอมากมาย (มะนาว โทดทีนะไม่ได้โทรไปหาเลย แต่ก็คิดถึงแกเสมอ)
เรื่อง ความรัก
เรื่อยๆ ยังไม่อยากตัดสินใจอะไรตอนนี้ การที่เราจะตัดสินใจเรื่องนี้ คงต้องดูนานๆๆๆๆๆ ถึงแม้เราจะเป็นผู้ชายไม่ค่อยเสียหายเรื่องแบบนี้ แต่ว่า เราไม่อยากตัดสินใจผิดพลาด นิ มันเจ็บนิหว่า ถ้ามันเกิดผิดขึ้นมา อ่ะนะ เวลา จะเป็นตัวตัดสินเอง ว่างั้นนะ
เรื่อง ครอบครัว
แม่บอกให้กลับบ้านอ่ะ ขอโทดครับแม่ที่ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ยังไม่ลืมบ้านนะครับ แต่มันติดงานจริงๆคับ คงได้กลับในอีกเร็วๆนี้แหละครับ แม่ก็โทรมาคุยด้วยบ่อยๆนะ รุสึกดีจริงๆที่ได้คุยกะแม่ แต่ก็แอบรุสึกผิดที่คุยได้ไม่นานอ่ะ แบบว่า ต้องไปทำอันนั้นอันนี้อยุเรื่อย ยังไง ผมก็จะกลับบ้านในเร็วๆนี้แหละคร้าบบบบบบ
ปล
ขอบคุณ
-หญิง สำหรับ ขนมอร่อยๆนะ เราจะอ้วนไหมนิ เหอเหอ
-น้องทิพ ที่ช่วยขนหนังสือเด้อ และก็ขนมอร่อยๆนะ
-น้องมีน สำหรับ ขนมคุ๊กกี้ ทำเองเหรอ อร่อยมากๆครับ
เหอเหอ มีแต่คนให้ขนม คงต้องกินจนอ้วนแน่ๆ เรา
จบ
29 May ความรักราศีกันย์ไปอ่านเจอในเวบกระปุก เลยเอามาให้อ่านว่ามันตรงไหม เหอเหอ ราศีเราเองแหละ อิอิ
ความรัก ราศีกันย์
ชาวราศีกันย์เป็นคนชอบช่วยเหลือผู้อื่น มีน้ำใจ ช่วยเหลือเพื่อนๆ และคนรักในทุกๆเรื่องที่เขาจะช่วยได้ เขาเป็นคนที่มีความขยัน มุมานะ และมักจะทำอะไรที่ดีๆและเป็นประโยชน์มาให้เพื่อนๆและคนรอบข้างเสมอ ชาวกันย์เป็นคนใจเย็น และมีความอ่อนโยน แต่บางครั้งก็ดูจะเป็นคนขี้อายไปบ้าง ดังนั้นหากได้คบหากับคนที่ช่วยเสริมสร้างความเชื่อมั่นและความกล้าแสดงออกของเขาให้มากยิ่งขึ้นกว่านี้ก็จะทำให้ชาวกันย์เป็นคนที่มีเสน่ห์และน่าคบหามากทีเดียว ด้วยจิตใจที่ดีงาม ชอบดูแลช่วยเหลือผู้อื่น ชาวกันย์จึงน่าจะไปได้ดีกับการเป็นหมอหรือพยาบาล ความโรแมนติกแบบราศีกันย์
ชาวกันย์เป็นคนที่ดูแลเอาใจใส่ตัวเองอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการรับประทาน การออกกำลังกายและการพักผ่อน ทำให้เขาเป็นคนที่มีสุขภาพแข็งแรงอยู่เสมอ จนหลายคนมักจะแอบอิจฉาในบุคลิกที่ดูดีของเขา ชาวกันย์เป็นคนละเอียดรอบคอบ ใส่ใจในทุกๆเรื่องรอบตัว ตั้งแต่หัวจรดเท้า ดังนั้นหากใครเป็นเพื่อนหรือคนสนิท หรือคู่รักกับเขาแล้ว คุณก็จะได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดีจากเขาด้วย ชาวกันย์เป็นคนที่อบอุ่นมากและถือว่าเป็นคนที่น่าคบหาที่สุดคนหนึ่งเลยล่ะ ความรักของราศีกันย์
ชาวราศีกันย์เป็นคนธาตุดิน ใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายสบายๆ ไม่รีบร้อน เป็นคนที่มีความละเอียดลออ รอบคอบเป็นที่พึ่งและที่ปรึกษาที่ดี จึงมักจะให้ความช่วยเหลือคนอยู่เป็นประจำ ไม่ว่าจะที่ทำงาน เพื่อนบ้าน ญาติพี่น้อง ทำให้เป็นที่รู้จักและที่รักของหลายคน ส่วนความสัมพันธ์กับคนรักนั้น ชาวกันย์ก็จะดูแลเอาใจใส่ และมีอะไรกุ๊กกิ๊กอยู่เสมอ ทำให้ความรักของชาวราศีกันย์ดูน่ารักเหมือนคนเพิ่งรักกันใหม่ๆตลอดเวลา แต่บางครั้งอาจจะดูเหมือนเย็นชาไปบ้าง แต่จริงๆแล้วเขาแอบคอยสังเกตคอยดูคุณอยู่ห่างๆ แต่เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ดังนั้นคนที่คบกับชาวกันย์ควรซื่อสัตย์และให้เกียรติเขาให้มาก เพราะคุณมีคนรักที่วิเศษมากๆ อยู่แล้วทั้งคน ความสัมพันธ์แบบชาวราศีกันย์
ชาวราศีกันย์เป็นคนที่เก็บอาการเก่ง ไม่ค่อยแสดงออกถึงความรู้สึกมากมายนัก ถ้าเขายังไม่แน่ใจ เขาอาจจะดูเป็นคนนิ่งๆ ดูเย็นชา แต่ที่จริงแล้วชาวกันย์ก็เป็นคนที่โรแมนติกมากคนหนึ่ง กับคู่รักเขาเป็นคนที่เอาใจเก่งและรู้ใจคนรักของเขาเสมอว่าทำแบบไหนถึงจะถูกใจ ชาวกันย์เป็นคนที่มั่นคงในรัก เขาจะทุ่มเทให้กับความรักและไม่จับปลาสองมือ ใครที่อยากจะพิชิตใจของชาวกันย์มาครองให้ได้ จะต้องอาศัยเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์จิตใจที่มั่นคง และค่อยๆเรียนรู้กันไป จึงจะสามารถพิชิตใจของชาวกันย์มาครองได้ SEX กับราศีกันย์ Sex เป็นเรื่องละเอียดอ่อนสำหรับชาวกันย์ ชาวกันย์จะเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับรายละเอียดทุกขั้นตอนเพื่อให้เซ็กส์เป็นสิ่งที่สวยงาม เป็นที่ประทับใจของตัวเองและคนรักมากที่สุด แต่ชาวราศีกันย์ ไม่ใช่คนที่มีอารมณ์หรือความรู้สึกในเรื่องนี้บ่อยนัก หรือบางครั้งก็อาจจะรู้สึกอาย ดังนั้น ชาวกันย์จึงต้องการการกระตุ้นความรู้สึกให้เกิดขึ้น และหลังจากนั้นชาวกันย์ก็จะสานต่อได้อย่างดี ชาวราศีกันย์เป็นคนไม่เจ้าชู้และมั่นใจได้ ถึงแม้ว่าจะอยู่ไกลหูไกลตา แล้วอะไรหล่ะที่ชาวราศีกันย์ต้องการ ด้วยความที่ชาวกันย์เป็นคนที่ดูแลเอาใจใส่สุขภาพร่างกายตัวเองอยู่เสมอ ดังนั้นจึงต้องการคนที่จะมาเป็นเพื่อนในการออกกำลังกาย ดูแลเรื่องสุขภาพ อาหารและของใช้อื่นๆร่วมกัน ชาวกันย์ต้องการคนรักที่มั่นคง เชื่อใจได้ และให้เวลาในการเป็นส่วนตัวบ้าง และคนคนนั้นต้องเป็นคนใจเย็น อารมณ์ดี และสามารถปรึกษาพูดคุยกันได้เสมอ 23 May เรื่องดีๆที่อยากให้อ่าน2เรื่องเล่าว่า...มีคน2คนเป็นเพื่อนกัน... > > ต่างร่วมเดินทางไปในทะเลทราย... > > ระหว่างทาง...เกิดโต้เถียงขัดแย้งไม่เข้าใจกัน > > > > เพื่อนคนหนึ่ง...พลั้งลงมือ...ตบหน้าอีกฝ่าย > > คนถูกทำร้ายยังเจ็บปวด...แต่ไม่เอ่ยวาจา... > > กลับเขียนลงบนผืนทรายว่า... > > > > "วันนี้...ฉันถูกเพื่อนรักตบหน้า" > > > > พวกเขายังคงเดินทางต่อ......กระทั่งถึงแหล่งน้ำ > > พวกเขาตัดสินใจอาบน้ำ...ชำระกาย... > > พลันคนที่ถูกตบหน้ากลับจมน้ำ... > > > > เพื่อนอีกคนไม่รั้งรอ...เข้าช่วยชีวิตจนอีกคนรอดตาย... > > ยังคงไม่เอ่ยวาจา...กลับสลักลงไปบนหินใหญ่ > > > > "วันนี้...เพื่อนรักช่วยชีวิตฉันไว้" > > > > อีกคนไม่เข้าใจจึงถามว่า... "เมื่อถูกฉันตบหน้า... > > เธอเขียนลงทราย...แล้วทำไมเมื่อครู่...ต้องสลักบนหิน" > > อีกคนยิ้มพราย...กล่าวตอบ > > > > "เมื่อถูกเพื่อนรักทำร้าย...เราควรเขียนมันไว้บนทราย > > ซึ่งสายลมแห่งการให้อภัย...จะทำหน้าที่พัดผ่าน...ลบล้างไม่เหลือ > > > > แต่เมื่อมีสิ่งที่ดีมากมาย...บังเกิด > > เราควรสลักไว้บนก้อนหินแห่งความทรงจำในหัวใจ... > > ซึ่งแม้สายลมจะแรงเพียงใด...ก็ไม่อาจลบล้างทำลายได้..." > > > > > > > > > > > >** เมื่อคุณมีเพื่อนที่ดีที่คุณไม่เคยลืมเขา แม้ว่าคุณจะสุขหรือทุกข์ > >ขอให้คุณรักษาความรู้สึกดีๆเหล่านั้นให้อยู่กับคุณตลอดไป... 22 May ความหมายดีๆที่อยากให้อ่าน1วันนี้ตื่นเช้ามาก ตื่นมาตอนตีห้าครึ่ง อาจเป็นเพราะช่วง 2 วันนี้เรานอนมาเยอะแล้วนะ เฮ้อ ก็เพราะท้องเสียหน่ะซิ ทำเอาสลบไสลไปสองวัน เพิ่งมีแรงไปไหนมาไหน พอมีแรงขึ้นมาก็เริ่มเลยครับอยากกินไปหมดเลย อันนั้นก็น่ากิน อันนี้ก็น่ากิน โอ้วว อดอยากกินอะไรไม่อร่อยมาสองวัน ขอหม่ำล่ะนะวันนี้ แป่ว อ่านมาตั้งนาน อาจจะคิดว่านี่นะเหรอเรื่องดีๆที่อยากให้อ่าน แต่ไม่ใช่ๆๆๆนะ มันเปงเพราะตื่นมาแล้วเบื่ออ่ะ เลยมานั่งเล่นเนต อ่านบทความแก้เซง เผื่อมันจะมีอะไรดีๆ ในวันนี้ เลยเอาบทความมาฝาก ลองอ่านดูนะ
ไก่ กระต่าย เป็ด และหมู เป็นเพื่อนกัน ด้วยระยะเวลาที่ยาวนานทั้งสี่เริ่มที่จะสนิทกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ไก่...ขยัน อดทน ตื่นแต่เช้าหาอาหารมาให้ทั้งตัวเองและเพื่อน กระต่าย...น่ารัก สุภาพ พูดจาอ่อนหวาน เป็นที่รักและเอ็นดูของทุก ๆ ตัว เป็ด...โผงผาง ใจร้อน เสียงดัง พูดจาตรง ๆ หมู...ขี้เกียจ พูดจากระโชก โฮกฮาก ไม่สะอาดแต่รักเพื่อนเป็นที่หนึ่ง สามารถทำอะไรเพื่อเพื่อนได้เสมอ ด้วยการเดินทางที่ต้องผ่านปัญหาและอุปสรรคมากมาย ทั้งสี่จึงสนิทและรักกันมาก
ทุกตัวล้วนมีความสำคัญให้แต่ละตัวซึ่งกันและกัน วันหนึ่งทั้งสี่ตัวต้องเดินทางผ่านโคลนสกปรก เหม็น และมีแต่เชื้อโรคทั้งสี่ตัว ไม่มีทางเลือกอื่น จำเป็นที่จะต้องเดินผ่านบ่อโคลนนี้ หากจะเดินกันไปทีละตัว แต่ละตัวต้องสกปรก และป่วยด้วยเชื้อโรคนั้นแน่นอน
หมูจึงรับอาสาที่จะให้เพื่อนขี่หลังเพื่อเดินข้ามไป
กระต่ายจึงพูดขึ้นว่า "ใช่แล้ว มันเป็นเรื่องที่ถูกต้อง
เพราะหมูตัวโตและแข็งแรง" หมูได้ยินเช่นนั้นจึงดีใจและภูมิใจ เป็ดเลยพูดขึ้นว่า "และหมูก็ชอบเล่นโคลนสกปรกอยู่แล้วนี่หว่า ก๊ากกกก" หมูเองได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะต่อกัน กระต่ายเลยพูดขึ้นว่า "ไปว่าหมูอย่างนั้นได้ยังไง เดี๊ยวหมูก็เสียใจหรอก" หมู : "ไม่เป็นไรหรอก ฉันรับได้ เพราะถึงยังไงเราก็เพื่อนสนิทกัน พูดมาแบบนี้ ฉันไม่ถือหรอก" เป็ด : "ใช่แล้ว เราสนิทและรักกันมาก และรู้ใจกัน เรื่องแค่นี้พูดกันเล่นๆ แค่นั้นเอง" ไก่ : "งั้นเราเดินทางกันต่อเถอะ เดี๋ยวจะมืดซะก่อน" ทั้งสามจึงขึ้นหลังหมูแล้วเดินไป ในระหว่างที่อยู่ในโคลน เป็ด มองไปเห็นไส้เดือน
จึงใช้ปากคุ้ยโคลนเพื่อที่จะกินไส้เดือน ในระหว่างที่คุ้ยโคลน โคลนเกิดกระเด็นไปโดนกระต่าย กระต่ายเลยสกปรกไปด้วย กระต่าย : "เป็ด ระวังหน่อยสิ โคลนมันกระเด็นมาโดนฉันนะ" เป็ด : "อะไรกัน แค่นี้เอง เดี๋ยวผ่านบ่อโคลนไปค่อยทำความสะอาดก็ได้นี่" กระต่าย : "แต่มันไม่เหมือนเดิม เพราะขนขาว ๆ ของฉันมันก็คงเป็นรอยเปื้อนอยู่ดี" ไก่ : "เอาน่า หยุดได้แล้ว นิดเดียวเองนะกระต่าย เป็ดเองก็ไม่ได้ตั้งใจ ดูหมูซิ เค้าเปื้อนทั้งตัวแถมต้องแบกเราอีก เค้ายังไม่บ่นซักคำ" กระต่ายด้วยความเคืองนิด ๆ จึงพูดออกมาโดยไม่ทันคิดว่า "ก็หมูสกปรกนี่ ไม่เหมือนฉัน ฉันต้องสะอาด สกปรกไม่ได้" หมูเองได้ยินเช่นนั้น ก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่เหตุใดเพื่อนถึงพูดกับเขาเช่นนั้น หมูก็ร้องไห้ ไก่จึงพูดขึ้นว่า "แล้วนี่คือสิ่งที่หมูต้องได้รับเหรอ กับการที่เค้าเป็นหมู
มีนิสัยเป็นหมู เค้าต้องได้รับแต่สิ่งสกปรกเท่านั้นเหรอ แล้วการที่เป็ดกินอะไรแล้วต้องคุ้ย แล้วไก่อย่างฉันต้องเขี่ยอย่างนี้ มันเป็นพื้นฐานนิสัยที่ติดตัวเรามาตลอดนะ เราเลือกได้เหรอ" ไก่ : "ความแตกต่างของแต่ละตัว ไม่เหมือนกัน เราเป็นเพื่อนกัน ต้องเข้าใจและ
เปิดใจรับสิ่งที่ไม่สวยงาม และสิ่งที่สวยงามซึ่ง กันและกันสิ ไม่มีใครที่สวยงามได้ตลอดเวลานะ" เป็ดจึงพูดขึ้นว่า "ฉันก็คิดว่าเราสนิทและรักกันมาก
เชื่อใจกันรับรู้ในสิ่งที่แต่ละตัวเป็นแล้ว ฉันไม่ทันนึกว่าเธอรับฉันแบบนี้ไม่ได้ฉันขอโทษนะ" กระต่ายได้ยินเช่นนั้นจึงพูดขึ้นว่า "จริงสินะ เราเป็นเพื่อนกัน
แถมเป็นเพื่อนรักกันด้วย ทำไมฉันถึงไม่เข้าใจนะว่าเราทั้งสี่แตกต่างกัน แต่เรายังสามารถผ่านอุปสรรคต่างๆ มาด้วยกันได้ขนาดนี้ หแล้วแต่ละตัวเราก็ไม่เหมือนกันเลย" "ฉันขอโทษนะที่ฉันเป็นอย่างนี้" หมูกล่าวขึ้นว่า "ไม่เป็นไรหรอกกระต่าย ฉันก็เข้าใจว่าเธอน่ารัก สะอาด
และจิตใจอ่อนไหว เธอก็ไม่เหมือนกับฉัน บางครั้งฉันก็พูดอะไรหรือทำอะไรที่กระโชกโฮกฮากไป บางครั้งเธออาจจะรับไม่ได้ แต่ฉันคิดว่าด้วยความที่เราเป็นเพื่อนรักกัน เธอคงจะรับฉันได้ซักวันหนึ่ง" กระต่าย : "ฉันเองก็ขอโทษด้วยที่ฉันอ่อนไหวเกินไปแบบนี้ ฉันก็หวังว่าสักวันหนึ่ง
เราแต่ละตัวที่แตกต่างกันคงเข้ากันได้และ ยอมรับในสิ่งที่แตกต่างกันของแต่ละตัวได้" ไก่จึงพูดขึ้นบ้างว่า "เอาล่ะ แต่ละตัวก็เข้าใจกันแล้วนะ
ด้วยความแตกต่างของแต่ละตัว และด้วยความที่เรารักและสนิทกันและก็รู้จักกันมานาน บางครั้งจึงทำอะไรโดยไม่ทันคิด แต่ทำให้อีกคนรู้สึกไม่ดี ฉันคิดว่าคงไม่ได้ตั้งใจและเผลอทำอะไรไปก็เท่านั้น" เป็ด : "เราเข้าใจกันดีแล้วนะ งั้นเราเป็นเพื่อนที่รักและสนิทกันมากขึ้นนะ
เพราะเราก็รับในสิ่งที่แตกต่างของแต่ละตัวได้แล้ว" หมู : "ใช่แล้ว งั้นเราทั้งสี่ มาร่วมกันและตั้งใจที่จะเดินไปข้างหน้าพร้อม ๆกันและเดินเคียงข้างกันอย่างนี้ตลอดไปนะ" หมู เป็ด ไก่ กระต่าย : "ไชโย เราเป็นเพื่อนรักกัน"
แล้วทั้งสี่ก็เดินไปด้วยกัน อยู่เคียงข้างกันไป ตลอดเส้นทางเดินแห่งนั้น...... จากนิทานเรื่องนี้ จะเห็นได้ว่า ด้วยความแตกต่างของแต่ละตัว อาจจะทำให้เกิด
ความไม่เข้าใจและไม่พอใจในอีกฝ่าย และบางครั้งด้วยความที่ทั้งสี่สนิทกันมาก การกระทำบางอย่างที่แสดงออกไปจึงไม่ทันคิดว่า อาจจะไปทำร้ายความรู้สึก หรือทำให้ใครอีกคนไม่เข้าใจ แต่ด้วยความที่ทั้งสี่คือเพื่อนรัก เพื่อนสนิท เพื่อนที่รู้จักรู้ใจกันมานาน จึงทำให้ทั้งที่กลับมาเป็นเพื่อนรักและเพื่อนสนิทกันได้ อย่างเดิมคำว่าเพื่อนรักของคุณ คุณให้ความหมายและความสำคัญของคนที่คุณ ให้เค้าเป็นเพื่อนได้แค่ไหน คำตอบอยู่ที่ตัวคุณเอง บางครั้งคุณอาจจะได้รับในสิ่งที่คุณ ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเพื่อนสนิทจะทำอย่างนี้กับคุณ แต่หากมองย้อนกลับไป คุณเองก็อาจจะทำอะไรที่ไม่คาดคิดกับเพื่อนของคุณได้เช่นกัน กลับมามองอีกทีว่า คุณให้ความหมายกับเพื่อนของคุณมากแค่ไหน
เพื่อนที่มีแต่สิ่งที่ดีให้แก่กันแค่นั้นเหรอ เพื่อนที่จะยิ้มและสนุกไปด้วยกันแค่นั้นเหรอ แล้วหากวันหนึ่ง เกิดฝ่ายใดทำอะไรที่ไม่ดีหรือไม่สวยงามขึ้นมาล่ะ คุณเข้าใจและรับรู้ในสิ่งเหล่านั้นได้มากแค่ไหน คุณสามารถที่จะให้อภัยในสิ่งที่ผิดพลาด ทั้งที่อาจจะเกิดจากความตั้งใจและไม่ตั้งใจได้มากน้อยแค่ไหน...
คำตอบย่อมอยู่ในใจคุณดี....
กลับมามองและเข้าใจเพื่อนของคุณดีแล้วหรือยัง เข้าใจเพื่อนของคุณมากน้อยแค่ไหน เมื่อคุณอ่านข้อความข้างต้นจบ....คุณคิดถึงใครล่ะ???? คุณเท่านั้นที่รู้คำตอบ 18 May เมื่อฟ้าเริ่มสาง แต่หนทางยังมืดมัวในบางครั้งเหมือนทุกๆอย่างจะเริ่มคลี่คลาย แต่ว่ามันยังเหมือนมีบางอย่างที่ยังคงค้างคาในใจ
การได้รับความหวัง กำลังใจจากใครสักคนก็เป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้ามันกลับกลายเป็นความหวังที่เลือนลาง
เหมือนว่ามันจะกลับมาเลวร้ายอีกครั้ง ไม่หรอกนะ เข้มแข็งเข้าไว้นะเรา เราควรจะปล่อยวางได้แล้ว
เราเหนื่อยกับมันมามากเกินพอแล้ว เฮ้อ พรุ่งนี้จะต้องเห็นแสงของดวงอาทิตย์ 13 May ความรู้สึกอึดอัดใจเริ่มเข้ามาเยือน เหมือนทุกๆอย่างจะไม่เหมือนเดิม....อีกต่อไป 2เพลง: ปล่อยไปกับน้ำตา
อัลบั้ม: Dream Team เพราะรู้ว่าใจเริ่มไม่ไหว
และไม่อยากฝืนต่อไป จะขอพักกายนั่งลง บนความผิดหวังที่มี คอยมองตามความฝันลอยหายไป ฟ้ามีแต่พายุ ฝนมีแต่เหน็บหนาว พื้นดินรอบกาย เปลี่ยวเหงาสักเท่าไร รู้ว่าทุกข์ มันใหญ่ แบกรับไว้ก็คงหนัก ปล่อยวางหยุดและพัก แค่สักครั้งเป็นไร ปล่อยใจไปกับน้ำตา ที่อ่อนล้าให้มันคลาย อย่าไปขังให้ตัวเองไม่มีทางออก ปล่อยให้น้ำตาช่วยปลอบ พร้อม : ปล่อยมือเสียจากความเข้มแข็ง ปล่อยให้เสียใจ ปล่อยตัวเองให้ร้องไห้ ให้ความทุกข์ได้ระบาย และสุดท้ายก็จะดี ให้น้ำตาปลอบ ช่วยกันค้นหาคำตอบ ให้ชีวิตที่เหลือจากนี้ ได้มองเห็นทางดีดี อีกครั้งนึง เพราะรู้ว่ามันต้องมีหวัง เมื่อฟ้านั้นเริ่มสดใส จะลุกขึ้นยืนได้ใหม่ ด้วยความเข้มแข็งในใจ เรียกความมั่นใจนั้นให้คืนมา ฟ้ามีแต่พายุ ฝนมีแต่เหน็บหนาว พื้นดินรอบกาย เปลี่ยวเหงาสักเท่าไร รู้ว่าทุกข์ มันใหญ่ แบกรับไว้ก็คงหนัก ปล่อยวางหยุดและพัก แค่สักครั้งเป็นไร ปล่อยใจไป (ปล่อยใจไป) กับน้ำตา (กับน้ำตา) ที่อ่อนล้าให้มันคลาย อย่าไปขัง ให้ตัวเองไม่มีทางออก ปล่อยให้น้ำตาช่วยปลอบ ปล่อยมือเสียจากความเข้มแข็ง ปล่อยให้เสียใจ ปล่อยตัวเอง (ปล่อยตัวเอง) ให้ร้องไห้ (ให้ร้องไห้) และสุดท้าย ให้น้ำตาปลอบ ช่วยกันค้นหาคำตอบ ให้ชีวิตที่เหลือจากนี้ ได้มองเห็นทางดีดี อีกครั้งนึง อย่าหมดหวังกำลังใจ จะต้องลุกขึ้นอีกครั้ง ขึ้นอีกครั้ง ขึ้นอีก อีกครั้งนึง ให้น้ำตาไป ต้องมีทาง ต้องมีทาง ต้องมีทางออก ต้องมีทางให้ฉันเดิน ให้น้ำตาปลอบ แล้วจะเห็นทางดีดี พร้อมจะไปต่อ Be My Guest : Again : อ่อนล้า นาฬิกายังหมุนเวียนไป วันเวลาผ่านไปทุกวัน แต่เรื่องราวของฉันก็ยังเหมือนเดิม ทุกๆอย่าง เคยมีคนเดินเข้ามาคุย เคยมีคนสบตาทักทาย แต่ไม่มีคนไหนที่คอยอยู่ข้างเคียง * ในวันที่ฉันเหงาใจ ในวันที่ฉันท้อใจ แค่มีใครซักคน อยู่ข้างๆฉัน ** คนมันอ่อนล้า ทั้งใจหวั่นไหว อยากมีใครดูแลหัวใจในวันที่เหงา ในวันที่เศร้า และคอยให้ความรัก ช่วยเป็นแรงกำลังให้หัวใจ อีกนานสักเท่าไร หนึ่งคนที่หัวใจฉันรอ (ตามหา) ยังคงเจอเพียงภาพเดิมๆ ในเวลาที่ฉันเสียใจ ก็ไม่เคยมีใครเข้ามากอดฉันเลย อีกนานสักเท่าไร หนึ่งคนที่หัวใจฉันคอย 12 May ความรู้สึกอึดอัดใจเริ่มเข้ามาเยือน เหมือนทุกๆอย่างจะไม่เหมือนเดิม.....อีกต่อไปเคยรู้สึกไหม เวลาไม่มีใครแล้ว จะมองไปทางไหน ไม่มีใครให้พูดจา
ไม่มีเลยซักคน จะหันมองมองและเข้าใจ คนๆนี้ที่มันไม่มีอะไร นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาณลึกลงข้างในใจ โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนานและทุกข์ทน รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน มันจะอีกนานไหม เวลาคงไม่หยุดแล้ว เวลาจะพาคนไหน ให้ผ่านให้พ้นเข้ามา ไม่มีเลยซักคน จะหันมองมองและเข้าใจ คนๆนี้ที่มันไม่มีอะไร นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาณลึกลงข้างในใจ โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนานและทุกข์ทน รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน ไม่มีเลยซักคน จะหันมองมองและเข้าใจ คนๆนี้ที่มันไม่มีอะไร นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาณลึกลงข้างในใจ โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนานและทุกข์ทน รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน ในเวลาที่เราต้องการใครสักคนมากที่สุด มันกลับเป็นช่วงเวลาที่เราต้องอยู่โดดเดี่ยว ไม่เหลือใครเลย ในบางครั้งการทำงานมันอาจทำให้เครียดบ้าง แต่ว่ามันคงจะดีถ้าเรามีใครสักคนที่ใส่ใจเรา คอยเป็นห่วงและเป็นกำลังใจ ถึงอาจจะไม่ต้องมากมาย แค่ การชวนไปทานข้าว หรือการบอกให้โทรหา ก็เป็นการแสดงออกให้เราได้รู้ว่ายังมีเพื่อนที่คอยอยู่ข้างๆเรา ซึ่งตอนนี้มันไม่มีเลย หลังเลิกงานแต่ละครั้ง หลายๆคนก็มีกลุ่มเพื่อนให้พูดคุย เฮฮา แต่เรายังคงต้องอยู่ต่อจนกว่างานจะเสร็จ พอหันกลับมามองอีกที เราก็อยู่คนเดียวอีกหล่ะ เป็นแบบนี้ซ้ำๆอยู่เรื่อยๆ จากที่คิดมาก ก็ยิ่งคิดเข้าไปใหญ่ มันจะคุ้มค่าไหมในการที่เราเข้ามาเป็นผู้นำ แล้วเราต้องสูญเสียอะไรบางอย่างไป เพื่อนกันมันต้องร่วมทุกข์ ร่วมสุขกัน ไม่ใช่เหรอ ทำไมในเวลาที่เพื่อนทุกข์ เราก็เป็นทุกข์ไปด้วยนะ เราจะอยู่เคียงข้างเพื่อนเสมอ แต่ตอนเรามีความทุกข์ เพื่อนๆ ถึงได้ทิ้งกันไปมีความสุขหรือไม่ได้อยู่กับเราตรงนี้หล่ะ แล้วทำไมเราต้องคิดมากด้วยหล่ะเนี้ย ทั้งที่แต่ก่อนเราก็เคยลืมมันไปได้อย่างรวดเร็ว แต่คราวนี้มันกลับไม่ยอมหายไปซักที อาจเป็นเพราะโดนแบบซ้ำๆมั้ง เลยอยู่ในหัวสมองนานไปหน่อย คิดแล้วมันก็น่าน้อยใจ มันก็ดีบ้างที่บางครั้งก็มีเพื่อนไปทานข้าวด้วยหลังจากเสร็จงาน แต่ส่วนใหญ่ ก็บังเอิญเจอกัน หรือไม่เราก็ชวนเอง เฮ้อ กลุ้มโว้ยยย ตอนนี้ในหัวสมอง มันคิดไปแต่เรื่อง ใครคือเพื่อนแท้ของเรากันแน่ นิยามของเพื่อนสนิทของเราคืออะไร มันอาจไม่มีเลยก็ได้มั้ง คิดวกวนไปมาแต่เรื่องเดิมๆ เคยอยากจะทำตัวเองให้เย็นชามากขึ้น แต่ว่ามานก็ทำไม่ได้ ต้องคอยเป็นกังวลไปหมดทุกเรื่อง ทั้งเรื่องเพื่อน เรื่องงาน ความทุกข์มันเลยมาสุมที่ตัวเอง มันเครียดมากจนไม่รู้ว่าจะปรับอารมณ์ ปรับพฤติกรรมให้แสดงออกมาเหมือนเดิมได้ไหม ก็หวังว่าทุกอย่างมันจะดีขึ้น เฮ้อ เมื่อไหร่มันจะผ่านเวลานี้ไปเสียที จะไม่ไหวอยู่แล้วนะ
|
ใครก็ได้ช่วยที|
|
